Next

Perspektywa Czkawki.

    Miałem zamiar do niej podejść, bo też sama stała w kącie, ale akurat zadzwonił dzwonek.

Weszliśmy do klasy. Usiadłem sobie na samym końcu klasy.

Mogę się dosiąść? - Spytała dziewczyna, o kruczoczarnych włosach.

Jak chcesz. - Odpowiedziałem obojętnie.

Dzień dobry! - Powiedziała pani, a oni tak samo jej odpowiedzieli.

Chcę chcę wam przedstawić nowych uczniów. - Wskazała na mnie, i na tą dziewczynę, która siedziała dwie ławki do przodu - Proszę przedstawcie.

Wstałem, i poszedłem na środek klasy. Dziewczyna zrobiła to samo.

Nazywam się Czkawka Ważki - Zacząłem - Wcześniej mieszkałem w Chicago, ale z przyczyn rodzinnych przeprowadziłem się tutaj z mamą. Moje hobby, to granie w koszykówkę i szkicowanie. *wiem, wiem wcześniej o tym nie wspominałam* Teraz ty - Rzekła nauczycielka, gestem wskazując dziewczynę.

Czemu wcześniej nie spytałem jej o imię... - Pomyślałem rozmarzony.

Ja... Nazywam się Astrid Hofferson. - Powiedziała cichutkim, ale ślicznym głosem. - Jestem z Connecticut. Moje hobby to granie w siatkówkę.

Witamy was w naszej szkole! - orzekła nauczycielka. - Mam nadzieję, że będzie wam tutaj dobrze.

Możecie już usiąść.

Usiadłem na swoim miejscu. Dziewczyna o kruczoczarnych włosach cały czas patrzyła się na mnie maślanymi oczami, i zadawała różne pytania.

Więcej z nią nie siedzę - Pomyślałem znudzony.

Lekcja przeminęła dość szybko. Kiedy zadzwonił dzwonek, i wszyscy wyszliśmy z klasy. Obleciały mnie wszystkie dziewczyny z klasy. *Czkawka ma branie haha*

Perspektywa Astrid

    Chciałam trochę z nim pogadać, ale wszystkie dziewczyny z klasy go obległy. Więc dałam sobie spokój. Jestem dość cichą osobą w szkole, po za nią jestem w ogóle inną osobą. Żywiołową, wygadaną, śmieszną. Przeważnie wszystko to co robię przychodzi mi z łatwością, ale nie gadanie z chłopakami, zawsze miałam z tym problem. Niby wiedziałam co chcę powiedzieć, ale nigdy nie miałam odwagi pogadać "na luzie".
   Następną lekcję jaką miałam to biologia. Książki miałam już schowane w szafce. a więc udałam się po nie. Chłopaki na których się patrzałam cały czas coś szeptali do siebie. Wydawało mi się trochę dziwne, ale nie zwróciłam na to większej uwagi.
Wracając z książkami, usłyszałam za sobą wołający mnie męski głos. Odwróciłam się, cały czas idąc w stronę klasy. Był to tamten chłopak z grupki, którą wcześniej coś szeptał.
Uważaj pod nogi! haha - Krzyknął.
Na początku nie zrozumiałam, co chciał mi przekazać, ale kiedy się zorientowałam, co powiedział, akurat ktoś mi podłożył nogę, przez co już miałam upaść na ziemię, i rozbić sobie przy tym nos. Jednak nie poczułam bólu, wisiałam w powietrzu. Powoli otworzyłam oczy, i zobaczyłam, że ktoś mnie złapał.

Kto złapał Astrid? To już w następnym next'cie :) - WidocznaPL